مهدی نامور

مهدی نامور

در بلدرچین ژاپنی می توان از 3 طریق جنس نر و ماده را از یکدیگر تشخیص داد:

1- از دو ژن مغلوب وابسته به جنس برای تشخیص جنس استفاده می شود. یک ژن به نام رکس (roux) و ژن دیگر مربوط به صفت رنگ می باشد. در زمان خارج شدن جوجه ها از تخم هردو ژنوتیپ رکس و رنگ سفید به خوبی قابل تشخیص می باشند و برای تعیین جنسیت از آن ها استفاده می شود. جوجه های نوع آلبینو (سفید) از لحاظ تعداد زیادتر بوده ولی تلفات این نوع جوجه ها زیاد است. بنابراین در روش های تجاری پرورش بلدرچین ژاپنی بیشتر از نژاد رکس برای تعیین جنسیت استفاده می شود. جنس نر داری ژنوتیپ مغلوب است و فنوتیپ صورتی آمیخته با قهوه ای دارد و تیره تر از ماده ها می باشد. از این ژن برای تعیین جنسیت در روزهای اولیه زندگی استفاده می شود. اثر انتقال ژن مزبور به یک جامعه تغییراتی در صفات لاشه به وجود می آید که باید مورد توجه قرار گیرند.

2- روش دوم مشاهده پرهای ناحیه سینه است. در جنس نر پرهای این ناحیه به رنگ قرمز مایل به نارنجی و در جنس ماده لکه های سیاه و سفید وجود دارد. با مشاهده این علایم می توان در سن سه هفتگی جنس پرنده را تعیین کرد.

3- در جنس نر غدد کلوآکی (در انتهای بدن پرنده) متورم بوده و با فشار دادن این ناحیه ماده ای شبیه کف صابون خارج می شودکه نشانه بارور بودن جنس نر می باشد. از غده کلوآکی می توان در حدود سن 35-30 روزگی برای تشخیص جنس نر استفاده کرد.

همچنین وزن پرنده ماده بیشتر از پرنده  نر می باشد. البته این افزایش وزن بعد از سن 28 روزگی مشهود است. در بلدرچین فقط پرنده نر آواز می خواند.

در سویه های رنگی کوترنیکس، نشانه مشخصی برای تعیین جنسیت و تشخیص جنس نر از ماده وجود ندارد. تنها راه تشخیص آن ها قضاوت از روی جثه آن ها، رفتار جنسی و غده کلوآکی می باشد.

برچسب زدن

دستور پخت گوشت بلدرچین

دستور پخت

مواد لازم:

بلدرچین 4 عدد، پیاز رنده شده 1 عدد کوچک، سیر رنده شده 2 حبه، زنجبیل و دارچین 1 قاشق چایخوری، سویا سس 1 قاشق غذا خوری، سرکه بالزامیک یا آبلیمو 1 قاشق غذا خوری، نمک، فلفل و زعفران به مقدار لازم، کره کمی، رب انار به میزان دلخواه.

طرز تهیه:

بلدرچین ها را پس از شستن و پوست کردن از وسط به دو نیم کرده و سپس به ادویه ها، سویا سس و سرکه بالزامیک خوب آغشته کرده و در تابه نچسب بچینید. درب تابه را گذاشته و روی شعله ملایم بگذارید تا آب بیندازد و کاملا پخته شود. بعد از تمام شدن آب تابه مقدار کمی کره اضافه کنید تا سرخ شود. در آخر رب انار را اضافه کرده و سرو کنید.

برچسب زدن

مواد مغذی در گوشت بلدرچین

اگرچه بلدرچین دارای جسه کوچک است اما مواد مغذی زیاد را در گوشت خود دارد. گوشت بلدرچین حاوی مواد مغذی زیاد از جمله پروتئین، فسفر، چربی، کلسیم، آهن و روی است. و همچنین تخم بلدرچین نیز حاوی پروتئین و کولین بالایی است که برای مغز ما بسیار مفید است. ویتامین های موجود در گوشت بلدرچین:

ویتامین B : ریبوفلاوین، تیامین، نیاسین، پانتوتنیک اسید، پیرودکسین، بیوتین، اسید فولیک و کوبالامین. این ویتامین ها باعث افزایش متابولسیم و تقویت سیستم عصبی می شوند.

ویتامین D : باعث ارتقاء رشد استخوان، جذب میکروالمنت ها در بدن و همراه با تیامین و اسید اسکوربیک ( ویتامین C) سبب بهبود عملکرد سیستم ایمنی می شود.

ویتامین A : باعث استحکام استخوان ها و افزایش سلامت پوست می شود.

ویتامین K : باعث پردازش متابولیسم سلول، بهبود عملکرد انعقاد خون و جذب کلسیم می شود

برچسب زدن

بلدرچین پرنده ای با جسه ای کوچک است که توانایی پرواز  در مسافت های طولانی را ندارد. گوشت بلدرچین در فروشگاه ها به وفور در اختیار افراد مصرف کننده آن قرار دارد. نام لاتین این پرنده Coturnix است.

به طور معمول تخم و گوشت بلدرچین توسط عموم مورد استفاده قرار می گیرد. بلدرچین بعد از پرورش چه به صورت زنده و چه بعد از تبدیل شدن به غذا به فروش می رسد. بعضی از افراد علاقه خاصی به بلدرچین دارند و در حقیقت مصرف گوشت بلدرچین مزایا زیادی برای سلامتی ما دارد.

ادامه مطلب درwww.belderchen.com

برچسب زدن

فواید مصرف گوشت بلدرچین برای سلامتی:

گوشت و تخم بلدرچین از نظر مواد مغذی موجود در آن ها دارای فواید زیادی برای سلامتی ما است. موارد زیر برخی از فواید خوردن گوشت و تخم بلدرچین برای سلامتی است.

مراقبت از بینایی

زرده تخم بلدرچین نه تنها حاوی پروتئین است بلکه زرده نیز دارای لوتئین و زیکسانتین است که می تواند از سلامت شبکیه مراقبت کند. این دو ماده مغذی چشم را از اشعه فرابنفش محافظت می کنند.

علاوه بر لوتئین و زیکسانتین، گوشت و تخم بلدرچین حاوی ویتامین A است. اگرچه ویتامین A موجود در بلدرچین از هویج کمتر است اما فواید و تاثیرات مفیدی برای مراقبت از بینایی دارد.

مراقبت از پوست

نه تنها بلدرچین حاوی ویتامین A و B است بلکه سرشار از ویتامین E نیز می باشد. همانند ویتامین E موجود در میوه ها و سبزیجات، ویتامین E موجود در بلدرچین نیز می تواند از پیری زودرس جلوگیری کند. همچنین ویتامین E موجود در بلدرچین برای بازسازی پوست مورد استفاده قرار می گیرد.

استحکام استخوان ها

گوشت بلدرچین غنی از فسفر و کلسیم است. این دو ماده مغذی برای مراقبت از استخوان ها مفید هستند. به این ترتیب ، می توانیم از مشکلات استخوانی مانند پوکی استخوان که می تواند در اثر کمبود کلسیم و فسفر ایجاد شود ، جلوگیری کنیم.

حل مشکلات سیستم تنفسی

مصرف گوشت بلدرچین همانند گوشت خفاش و سنجاب باعث حل مشکلات تنفسی می شود. برخی از مشکلات تنفسی با مصرف گوشت بلدرچین مانند آسم ، سل و دیستروفی عروقی رویشی قابل حل هستند.

ترمیم بافت بدن

از جمله فواید دیگری که مصرف گوشت بلدرچین دارد ترمیم بافت های آسیب دیده بدن است. پروتئین موجود در گوشت و تخم بلدرچین می تواند به ما در بازسازی بعضی از بافت ها و سلول ها در ناخن ، پوست و مو کمک کند و همچنین می تواند تولید هورمون و آنزیم را در بدن ما افزایش دهد.

افزایش عملکرد سیستم ایمنی

اگر گوشت بلدرچین را به صورت مداوم مصرف کنیم می تواند باعث افزایش عملکرد سیستم ایمنی شود. این افزایش عملکرد باعث می شود تا مقاومت بدن در برابر ابتلا به بیماری ها بالارود. علاوه بر این سیستم ایمنی بهتر، باعث می شود تا بدن به راحتی با باکتری و انگل های وارد شده به بدن مقابل کند و آن ها را از بین ببرد.

مراقبت از سلامت قلب

پروتئین موجود در گوشت و تخم بلدرچین می تواند به توازن کلسترول بد در بدن ما کمک کند. به همین دلیل ، برای مراقبت از سلامت قلب ما باید گوشت و تخم بلدرچین مصرف کنیم.

رساندن مواد مغذی به مغز

تخم بلدرچین حاوی کولین است که می تواند بر روی عملکرد رشد مغز تاثیر بگذارد. همچنین کولین موجود در تخم بلدرچین می تواند به عملکرد اعصاب در مغز کمک کند و حافظه ی ما را افزایش دهد. در صورت مصرف مداوم تخم بلدرچین حافظه ما بهتر خواهد شد و به راحتی فراموش نخواهیم کرد.

حل مشکل کم خونی

آهن موجود در گوشت بلدرچین باعث حل مشکل آنمی یا همان کم خونی می شود. آهن همچنین می تواند به تولید هموگلوبین و گلبول های قرمز خون کمک کند که می توانند مشکل کم خونی در بدن ما را حل کند.

تامین انرژی ضروری

بلدرچین حاوی ویتامین B2 است که می تواند کربوهیدرات را به قند تغییر دهد. ما می دانیم که قند یک ماده حاوی انرژی است که بدن ما به آن احتیاج دارد و تنها ماده تامین کننده انرژی فعالیت مغز ما قند است.

اگرچه بلدرچین دارای جسه کوچکی است اما خوردن گوشت آن فواید بسیاری برای سلامت انسان دارد. اگر ما گوشت و تخم بلدرچین را به طور منظم و به اندازه مصرف کنیم و در مصرف آن زیاده روی نکنیم می تواند به سلامت بدن ما کمک کند و موجب تندرسی ما گردد

برچسب زدن

حمل و نقل بلدرچین

شرایط حمل جوجه یک روزه

۱- حداقل ماندگاری جوجه یكروزه در كارخانه جوجه كشی پس از خروج از تخم و تخلیه از هچر و تفكیك از نظر درجه بندی و انتقال به كارتن ۴ ساعت و در درجه حرارت محیطی ۲4درجه سانتی گراد و رطوبت ۷۰ – ۷۵ درصد در نظر گرفته شده است .
۲- اتاق نگهداری جوجه ها باید كاملا تاریك باشد.
۳- تعداد جوجه های داخل كارتن از ۱۰۰ قطعه تجاوز ننماید .
۴ – باید روی كارتن های حاوی جوجه آدرس و مشخصات كامل تولید كننده جوجه (مرغ مادر) نوشته شود .
۵ – قبل از بارگیری باید داخل و خارج اتاق حمل چرخها و كابین راننده كاملا شستشو و ضدعفونی شود.
۶ – كلیه سطوح اتاق حمل جوجه دو جداره و كاملا عایق و قابل شستشو ضدعفونی كردن باشد .
۷ – كامیون حمل باید دارای سیستم ایركاندیشن باشد .
۸ – درجه حرارت در اتاق حمل در طول مسیر حمل ۲۰ – ۲۲ درجه سانتی گراد باشد و رطوبت آن ۷۰ – ۷۵ درصد الزامیست .
۹ – حداقل گردش هوا در اتاق حمل 0/8 متر بر ثانیه بر قرار باشد .
۱۰ – كابین راننده باید مجهز به وسایل نشان دهنده حرارت و رطوبت اتاق حمل باشد .
۱۱ – جعبه های جوجه ها باید به درستی در داخل كامیون چیده شود به طوری كه فضای كافی جهت برقراری هوا مورد نیاز جعبه ها موجود باشد همچنین جعبه ها باید بخوبی مهار شوند .
۱۲ – كامیون را می توان با پرده پلاستیكی كه در پشت آن نصب می شود مجهز كرد تا در مواقعی كه هنوز جوجه ها بارگیری نشده اند گرمای داخل حفظ شود .
۱۳ – رانندگان كامیون حمل جوجه باید تعلیم دیده باشند ، لباس و كفش تمیز و بهداشتی و مخصوص بر تن داشته باشند .
۱۴ – رانندگان هنگام تخلیه جوجه نباید وارد سالن ها شوند .
۱۵ – در زمان بارگیری و یا تخلیه جوجه الزامیست موتور كامیون خاموش شده زیرا تجمع گازهای خروجی اگزوز می تواند باعث عوارض تنفسی و حتی خفگی جوجه ها شود .
۱۶ – در زمان بارگیری و یا تخلیه جوجه ها كارتن های جوجه یكروزه را نباید بیش از چهار ردیف روی هم چید.

نقل و انتقال بلدرچین

پرندگانی که در داخل قفس هستند همیشه مستعد زخمی شدن و جراحت می باشند. جراحت باعث کاهش تولید و تشدید خود خوری می شود. جراحت به خصوص شکستگی بال و پا در موقع حمل و نقل پرندگان بیشتر می شود. نباید برای گرفتن پرندگان از پای آن ها استفاده کرد. برای این کار بهتر است با قرار دادن کف دست روی قسمت پشت پرنده و محصور کردن بال ها در داخل دست و با آرامی اقدام به انتقال پرنده نمود. برای نقل و انتقال پرندگان نیز از قفس های دارای سقف با عمق 20-15 سانتی متر استفاده می شود. این قفس ها سوراخ های برای جریان هوا دارند. سوراخ ها نباید آن قدر بزرگ باشد که نور زیادی داخل قفس وارد شود. تاریک تر بودن قفس ها احساس آرامش بیشتری به پرندگان می دهد. در صورت در دسترس نبودن قفس مناسب جهت انتقال بلدرچین می توان از قفس حمل مرغ جهت جابه جایی بلدرچین بالغ استفاده کرد، اما باید کف این قفس ها توری ریز پهن شود تا آسیبی به پای پرنده وارد نشود.

برچسب زدن

توصیه های لازم برای سنین مختلف قبل و بعد از ورود جوجه ها

یک هفته قبل از ورود جوجه:

تمام لوازم پرورش از سالن خارج شده و پس از شست و شو با مواد ضد عفونی کننده محلول پاشی شوند. فضولات از سالن پرورش خارج شده و سپس سالن با فشار آب شست و شو شود.

72 ساعت قبل از ورود جوجه:

پوشال داخل سالن پهن شود و کلیه لوازم پرورش در داخل سالن قرار گیرند. سپس با استفاده از گاز فرمالدئد سالن و تمام لوازم موجود در آن ضد عفونی شود.

24 ساعت قبل از ورود جوجه ها به سالن:

1- کلیه پنجره ها باز و تهویه ها روشن شود تا گاز باقی مانده از سالن خارج شود.

2- هیتر روشن و درجه ترموستات آن روی 36 درجه سانتی گراد تنظیم می گردد.

3- اگر سالن مجهز به مادر مصنوعی است، آن ها را روشن و درجه حرارت بر روی 90-100 درجه فارنهایت تنظیم شود.

2 ساعت قبل از ورود جوجه به سالن:

درجه حرارت سالن و مادر های مصنوعی بررسی شود. قدرت تهویه ها متناسب با نیاز جوجه تنظیم گردد.

زمان خروج جوجه ها از دستگاه جوجه کشی:

جوجه های معلول و ضعیف جدا شوند.

زمان ورود جوجه ها به سالن:

در صورتی که از رشته های لامپ در داخل محوطه ی پرورش جوجه ها استفاده می شود آن ها روشن شوند. در صورتی که رطوبت سالن کم باشد، اقدام به آب پاشی کف راهروها و سالن نمود.

7-1 روزگی:

چندین نوبت در شبانه روز درجه حرارت سالن بررسی و وضعیت گستردگی جوجه ها در داخل محوطه ی پرورش یا سالن مورد توجه قرار گیرد. این سن برای جوجه ها از لحاظ تغییرات درجه حرارت بسیار حساس بوده و کوچکترین تغییر درجه حرارت باعث خسارات جبران ناپذیری می شود. نکات دیگر در این بازه سنی عبارت اند از:

1- آب خوری ها را باید همیشه تمیز و ضد عفونی و پر از آب نگه داشت.

2- هر روز دان تازه به دان خوری ها اضافه نمود.

3- در روز سوم پرورش فضای پرورش جوجه ها را با گسترده کردن حفاظ اطراف جوجه ها افزایش داد.

4- در صورت مناسب بودن شرایط آب و هوایی، حفاظ اطراف مادرهای مصنوعی و لامپ ها را در پایان هفته اول جمه آوری و آب خوری و دان خوری ها را در کل سالن پخش نمود.

14-7 روزگی:

1- در روز هفتم، درجه حرارت سالن را به 35-34 درجه سانتیگراد کاهش داد.

2- هر روز یک یا تعدادی از آب خوری ها و دان خوری ها را با آب خوری ها و دان خوری های بزرگ تر تعویض نمود. نباید به جای خارج کردن آب خوری های کوچک از روش خالی نگه داشتن آن ها از آب استفاده کرد.

3- در طول شب چندین بار درجه حرارت سالن بررسی شود.

4- آب خوری ها هر روز تمیز شوند.

5- هر روز دو نوبت ذرات ریز غذایی و دان های باقیمانده در داخل دان خوری ها را تخلیه و دان تازه در داخل آن ها ریخته شود.

21-14 روزگی:

1- در روز چهاردهم می توان درجه حرارت را به 32 درجه سانتیگراد کاهش داد.

2- از محصور کردن پرنده ها در اطراف مادر مصنوعی و لامپ ها اجتناب شود.

21 روزگی به بعد:

در روز بیست و یکم درجه حرارت به 29 درجه سانتیگراد کاهش یافته و بعد از آن به ازای هر هفته 2/5 درجه سانتیگراد از درجه حرارت سالن کاسته شود. اگر کاهش درجه حرارت به صورت تدریجی و آهسته آهسته یعنی به مقدار کمی در هر روز باشد بهتر بوده و از شوک حرارتی به خصوص در شرایط نامناسب آب و هوایی جلوگیری می کند.

1- عملیات بهداشتی را آخر دوره حفظ کرد.

2- آب خوری و دان خوری به تعداد کافی در سرتاسر سالن پرورش قرار داد.

3- در صورت پرورش پرنده ها در قفس آن ها را به قفس های پرورش منتقل نمود.

برچسب زدن

مقدمه

یکی از مزیت های پرورش بلدرچین نسبت به مرغ، نیاز به فضای کم پرورشی می باشد. اما به هر حال باید کلیه نکات رعایت شده در ساختمان های پرورش مرغ در بلدرچین نیز مورد توجه قرار گیرد. اولین نکته، انتخاب محل مناسب برای پرورش است. برای این کار در مرحله ی اول باید فاصله ی واحد های تولیدی دیگر اعم از صنعتی و یا خانگی، اطلاع حاصل نمود. محل مورد نظر باید به جاده نزدیک باشد. تعداد سالن های نیز به ظرفیت پرورش و روش کار بستگی دارد. اگر هدف جوجه ریزی و فروش هفتگی گوشت باشد، باید حداقل 7 سالن پرورش با ظرفیت مورد نظر احداث گردد. می توان با ساخت یک سالن بزرگ و تقسیم بندی عرضی آن به 7 قسمت به این هدف رسید. در این حالت می توان از سیستم all in – all out که رایج ترین سیستم های پرورش است بهره برد.

جوجه ها بعد از خروج از تخم و خشک شدن بدن آن ها به سالن پرورش که از قبل آماده شده انتقال داده می شوند. برای انتقال جوجه ها می توان از کارتن های مخصوص حمل جوجه ی یک روزه استفاده نمود. ظرفیت هر کدام از این کارتن ها 200 قطعه ی جوجه بلدرچین است. هم چنین ثبت رکورد و شمارش تعداد جوجه و محاسبه درصد جوجه درآوری از نکات مهم مدیریتی است که می تواند پرورش دهنده را در مدیریت تولید مثل گله یاری کند.

دمای سالن پرورش

دمای سالن پرورش جوجه یک روزه بلدرچین باید 37-36 درجه سانتی گراد باشد که این دما باید قبل از فرآیند جوجه ریزی تامین شود تا به جوجه در هنگام ورورد به سالن استرس دمایی وارد نشود.

از نشانه های عدم تناسب دما با نیاز جوجه نحوه پراکنش آن ها در قفس پرورش یا بستر می باشد. در صورت گرم بودن بیش از حد سالن جوجه ها از محل منبع گرمایشی با همان مادر مصنوعی فاصله می گیرند و در صورت گرمتر شدن محیط در اطراف آب خوری ها تجمع پیدا می کنند و اگر دما باز هم گرم شود به پهلو در کف قفس پرورش و یا بستر دراز می کشند. اما در صورت سرد بودن سالن جوجه ها در زیر مادر مصنوعی به شدت تجمع پیدا کرده که این امر سبب خفه شدن جوجه ها در زیر دست و پای یکدیگر می شود.

نکته مهم در بحث دما این است که افزایش دما به بیش از 37 درجه به مراتب خطرناک تر از کاهش آن است زیر در صورتی که دمای سالن به بالاتر از 40 درجه برسد سبب ایجاد تلفات سنگین خواهد شد. در صورتی که دما به میزان 3 درجه کاهش یابد میزان افت تولید به مراتب کمتر از افزایش آن به همین میزان است.

رطوبت

ایجاد رطوبت مناسب در سالن پرورش به خصوص در چند روز اول زندگی برای جلوگیری از دهیدراته شدن بدن جوجه ها و بروز تلفات ضروری است. رطوبت سالن پرورش در چند روز اول بین 65 تا 75 درصد بوده و بعد از آن به حدود 50 -45 درصد کاهش می یابد. می توان با نصب دستگاه رطوبت ساز در سالن، آب پاشی راهروهای  فضاهای بین محوطه ی پرورش جوجه ها و قرار دادن ظروف آب در داخل سالن رطوبت مورد نیاز را تامین نمود.

نکته قابل توجه در مورد رطوبت آن است که هر چه قدر بالا بودن رطوبت در مراحل اولیه پرورش مهم است، کاهش آن نیز در ادامه روند پرورش حائز اهمیت است زیرا افزایش رطوبت در سیستم بستر باعث رشد قارچ ها و باکتری ها و ایجاد بیماری هایی قارچی و باکتریایی نظیر کوکسیدیوز خواهد شد. همچنین رطوبت بستر باعث افزایش تولید گاز آمونیک می شود که به شدت برای پرنده مضرر است و موجب کاهش تولید و افزایش تلفات خواهد شد. نکته دیگر آن که افزایش رطوبت محیط باعث جذب بیشتر آمونیاک در ریه ها شده که به نوبه خود مسومیت با گاز آمونیاک را دو چندان می کند که این عامل حتی در سیستم پرورش قفس نیز خطرناک است.

تغذیه جوجه ها

در برخی منابع گفته شده که در 24 ساعت اول پرورش و به منظور جذب بهتر کیسه زرده، باید جوجه ها را با آب و شکر 5 درصد تغذیه نمود و در منابع دیگری ذکر شده که باید تنها از ذرت آسیاب شده استفاده کرد. اما اخیرا در پرورش طیور به این نتیجه رسیده اند که از همان روز اول می توان از جیره غذایی کامل استفاده کرد تنها باید به اندازه ذرات تشکیل دهنده دان دقت شود تا کاملا ریز و یکدست آسیاب شده باشند، زیرا جوجه بلدرچین قادر به استفاده از ذرات درشت نیست و این ذرات در دان خوری ها باقی خواهد ماند که خود این امر سبب بهم ریختن بالانس جیره خواهد شد.

تهویه

تهویه مناسب سالن پرورش برای خروج هوای آلوده، آمونیاک، گرد و غبار و رطوبت و تامین هوای تازه در سالن ضروری است. هرگاه مقدار آمونیاک داخل سالن برای انسان زیاد باشد، به طور حتم مقدار آن برای پرنده فوق العاده خطرناک است. از عوارض زیاد بودن آمونیاک سالن آسیب به چشم، مشکلات تنفسی و شرایط نا مناسب برای کارکردن می باشد.

برچسب زدن

تولید تخم در چند نژاد بلدرچین به شرح زیر است:

بلدرچین ژاپنی: در طبیعت پرنده ماده در هر کلاچ (CLUTCH) در حدود 12 عدد تخم تولید می کند و هر پرنده ماده 2 یا 3 کلاچ در هر فصل دارد. بنابراین هر پرنده ماده در حیات وحش حدود 36-24 عدد تخم تولید می کند. سویه های اصلاح شده بلدرچین ژاپنی 200-150 تخم در سال تولید می کنند که البته تحت شرایط خوب مدیریتی و تغذیه ای این تعداد به 300-200 عدد تخم نیز می رسد.
نژاد باب وایت: تخم ها در نژاد باب وایت بزرگ تر از نژادهای کوترنیکس (مثل بلدرچین ژاپنی) بوده و رنگ آن نیز تیره تر است. رنگ زمینه تخم سفید مات همراه با لکه های قهوه ای می باشد. بلدرچین باب وایت در طبیعت در حدود 24 عدد تخم در هر فصل تولید می کند و در شرایط پرورش صنعتی و وجود نور و تغذیه مناسب 200-150 عدد تخم در سال تولید می کند.
نژاد چینی: تخم ها در این نژاد کوچک تر از بلدرچین ژاپنی یا کوترنیکس است. رنگ تخم خاکستری-آبی می باشد. این پرنده در طبیعت 12 عدد تخم در هر فصل تولید می کند. در سیستم صنعتی نیز این نژاد 50 عدد تخم تولید می کند.

تولید تخم

تعداد تخم تولیدی توسط پرندگان ماده به عوامل مختلف نظیر تغذیه، سن و غیره بستگی دارد. در شرایط طبیعی و بدون استفاده از نوردهی مصنوعی، بلدرچین ها بین ماه های فروردین تا شهریور(بهار و تابستان) به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم می گذارند. بلدرچین ها نسبت به طول روز بسیار حساس بوده و در صورت کاهش طول روز که در طبیعت در فصول پائیز و زمستان شاهد آن هستیم، تخمگذاری نمی کنند. بلدرچین های صنعتی در تمام فصول سال به هنگامی که سنشان بین 10 تا 20 هفته است تولید مثل می نمایند.در پرورش در سالن های بسته از برنامه خاص نوری استفاده می شود، در طول فصل تخمگذاری نباید مقدار نور دادن را کاهش داد. ساده ترین برنامه نوری، 17 ساعت روشنایی و 7 ساعت خاموشی است. وزن متوسط تخم حدود 10 گرم است.هر بلدرچین ماده به نظر می رسد که تخم هایی با یک خصوصیت طرح پوسته یا رنگ می گذارد. بعضی از گونه ها فقط تخم سفید می گذارند. در آغاز سن تخمگذاری فاصله زمانی بین دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و به تدریج با افزایش سن آنها این زمان کوتاهتر می شود.در بعضی از بلدرچین ها در 24 ساعت اول  دو تخم گذاشته می شود. بلدرچین ماده در حدود 42 روزگی شروع به تخمگذاری کرده و در سن 70 روزگی به اوج تولید می رسد. در این سن حدود 80-70 درصد گله تخم تولید می کنند. بلدرچین ماده حدود 70 درصد تخم های خود را در ساعات بعدازظهر تولید می کنند که این امر با مرغ متفاوت است. به طور کلی هر پرنده ماده در طول 365 روز 250-200 عدد تخم تولید می کند.در سال دوم این میزان به شدت کاهش می یابد. طول عمر اقتصادی گله مولد بین 6 تا 8 ماه است و بعد از این مدت باید گله را با مولدهای جوان جایگزین کرد. نسبت 4-3 نر در برابر 10 ماده در سیستم قفس، باروری مطلوبی را بدست می دهد. پس از هر بار جفت گیری، بلدرچین های ماده به مدت 6-5 روز و گاهی حتی 12-10 روز تخم های بارور می گذارند.
برخی عوامل هستند که بر روی تعداد تخم تولیدی در طول دوره تولید مثل تاثیر می گذارند. برخی از این عوامل محیطی هستند و برخی دیگر وراثتی.
1-وراثت
2-سن
3-محیط(شرایط محیطی)
4-تغذیه
5-سلامت
6-عوامل روحی و روانی
برچسب زدن

تشکیل گله مولد بلدرچین شروع چرخه پرورش این پرنده می باشد. برای تشکیل گله مولد سالم و مناسب باید به یکی از روش های زیر اقدام شود.

  1. خرید تخم های نطفه دار و جوجه کشی آن ها در واحد پرورشی، پرورش جوجه های تولید شده و تشکیل گله مولد با استفاده از این جوجه ها.
  2. خرید جوجه های مادر یک روزه از واحدهای پرورشی دیگر.
  3. خرید نیمچه های آماده تخم گذاری از واحدهای پرورشی دیگر.

اگر کیفیت گله مادر مناسب نباشد، جوجه های حاصل از آن مطلوب نخواهد بود. لذا باید در موقع انتخاب گله مادر (از طریق انتخاب در بین جوجه های موجود در گله و یا از طریق خرید از افراد دیگر) نهایت دقت صورت گیرد. رعایت نکاتی به شرح زیر در انتخاب گله مادر تاثیر دارد.

  1. گله تخم گذار از افرادی خریداری شود که از نظر کیفیت کار مشهور و موفق باشند
  2. قبل از اقدام به پرورش، از گله های مختلف مادر بازدید کرده و جنبه های مختلف پرورش (شامل پرندگان، وسایل و امکانات، نحوه ثبت رکوردها و غیره) توجه شود.
  3. باید حداکثر سعی را نمود تا بیماری های مسری از گله های دیگر منتقل نشود.

همچنین نکات زیر در هنگام خرید پرندگان یا تخم قابل جوجه کشی باید رعایت شود:

  1. پرندگان از نظر شکل ظاهری (شامل اندازه و رنگ) بررسی شوند تا با مشخصات نژاد مورد نظر تطابق داشته باشند.
  2. از نظر ناهنجاری های پا، چشم، چگونگی رنگ بدن و غیره بررسی نمود.
  3. در مورد درصد تلفات و نوع بیماری های ثبت شده در گله مورد نظر بررسی شود.
  4. در صورت خرید تخم برای جوجه کشی، باید تاکید بیشتر روی اندازه و شکل تخم باشد. جوجه های حاصل ازتخم های سنگین تر، بزرگ تر هستند ( و بالعکس). با این وجود یک تخم بسیار بزرگ یا کوچک به ندرت تبدیل به جوجه می شود.
  5. در صورت خرید جوجه به عنوان گله مادر باید در مورد سلامت و چابکی آن ها دقت شود.

بعد از تشکیل گله مولد اولیه و آغاز پرورش، بهتر آن است که برای جایگزینی گله مولد از جوجه های تولیدی خود واحد استفاده شود. در این صورت باید جوجه هایی که دارای بهترین رشد و ماندگاری هستند انتخاب شوند. البته استفاده از یک مشاور اصلاح نژاد برای جلوگیری از مشکلات مربوط به هم خونی و همچنین عملکرد بهتر گله ضروری است. درمنابع پیشنهاد شده است تا جوجه های مرحله اول جوجه کشی در هر فصل به عنوان مولد های آینده برای تولید تخم، نگهداری شوند. زیرا این جوجه ها قوی تر و چابک تر بوده و دارای تولید تخم و مقاومت بیشتر نسبت به بیماری ها هستندو روند کاهش تولید تخم در طول دوره تخم گذاری کمتر است.

تعداد جوجه ای که به عنوان مولد نگهداری و یا خریداری می شوند باید بیش از میزان نیاز باشد، چون به هر حال درصدی تلفات در گله وجود دارد و از طرف دیگر، در صورت بیشتر بودن تعداد جوجه می توان میزان مورد نیاز را از بین گله موجود انتخاب کرد و در نتیجه گله بهتری تشکیل داد. همچنین تعدادی پرنده نر و ماده برای تعویض با پرندگان نابارور در گله مولد ضروری است. گله مواد را نباید بیش از یک دوره تخم گذاری (حدود 7-6 ماه) نگهداری نمود، زیرا به تدریج تولید تخم، باروری و جوجه درآوری آن کاهش می یابد. از طرف دیگر، جوجه های تولید شده از این گله ضعیف تر و ماندگاری و مقاومت آن ها نسبت به بیماری ها کمتر است.

برای پیشگیری از مشکلات مربوط به کم خونی بهتر است تا حداقل هر 3-2 سال مولدهای جدید (اصطلاحا خون جدید) وارد گله شود. برای این کار می توان نرهای گله را با نرهای گله دیگر مبادله کرد. همچنین می توان تخم های بارور جدید را از سویه غیر هم خون تهیه و جوجه های تولیدی را جایگزین کرد. باید توجه شود از هرکدام از این روش ها که استفاده می شود، پرندگان ورودی و جایگزین باید به مدت سه هفته قرنطینه شوند و بعد وارد گله شوند تا بدین طریق از سلامت آن ها اطمینان حاصل شود. نکته مهم در انجام جایگزینی، غیر خویشاوند و غیر هم خون بودن گله یا تخم خریداری شده با گله موجود می باشد.

همچنین باید خون گله مادر در ابتدای هر فصل تولید آزمایش شود تا گله از لحاظ بیماری تیفوئید ارزیابی شود. اگر این آزمایش در دوره تخمگذاری صورت گیرد، به گله استرس وارد شده و بر تولید تخم اثر می گذارد.

مدیریت گله مولد  

اثر مدیریت خوب در مقایسه با مدیریت ضعیف در میزان سود زیاد است، زیرا نحوه مدیریت  و سود آور بودن فعالیت تولیدی با یکدیگر در ارتباط می باشند. حدود 80 درصد از مشکلات مربوط به بیماری ها ناشی از عدم شناخت علائم بیماری است که می توان با توجه بیشتر به مسایل مدیریتی و بهداشتی (حتی در امور بسیار جزئی) از آن ها جلوگیری نمود. مسلم است که پیشگیری از بیماری بسیار آسان تر و ارزان تر از درمان آن می باشد. حتی در مواردی داروی موثر و خاص برای درمان یک بیماری وجود ندارد و در مواردی که دارو وجود دارد، ضمانتی در موثر بودن آن نیست. بنابراین مدیریت خوب و برنامه ریزی شده به عنوان ابزاری موثر در افزایش عملکرد نقش دارد. باید به خاطر داشت که بلدرچین یک موجود زنده است که انسان آن را برای منافع خود از محیط اصلی زندگی آن که همان حیات وحش است، دور کرده و در تسخیر خود قرار داده است. پس در این شرایط پرنده هم نظیر سایر طیور اهلی و صنعتی وابسته به پرورش دهنده می باشد و روش و مدیریت آن تعیین کننده میزان موفقیت شخص می باشد. زمانی که یک پرورش دهنده این واقعیت را احساس نماید، در واقع تصویری صحیح از روش پرورش بلدرچین کسب می نماید.

هر پرورش دهنده ای روش خاص خود را در امر میدیریت گله مادر دارد. با این وجود نکات زیر می تواند برای پیشبرد اهداف پرورش دهنده مفید باشد:

  1. مولدها در قفس هایی با ظرفیت بیش از 20 قطعه و حداکثر تا 100 قطعه نگهداری شوند. این امر علاوه بر اینکه با خلق و خوی بلدرچین در طبیعت سازگار می باشد، باعث گرم نگه داشتن آن ها نیز می شود. همچنین باید از ایجاد کوران در سالن پرورش به شدت جلوگیری شود.
  2. برای جلوگیری از تماس مستقیم پرنده با کود بستر و عوامل بیماریزا، از توری های با سوراخ های مناسب برای کف سقف های پرورشی استفاده شود.
  3. آزمایش خون برای بیماری تیفوئید (اسهال سفید) قبل از شروع تخم گذاری انجام شود.
  4. نرها و ماده ها قبل از آغاز دوره تخم گذاری با یکدیگر مخلوط شوند. نسبت یک نر با سه ماده بهترین نتیجه را در نطفه داری تخم ها دارد.
  5. ارتفاع قفس نباید آنقدر زیاد باشد که پرندگان امکان پریدن به بالا را داشته باشند، چون در این صورت تخم های تولیدی که هنوز به خارج قفس سرازیر نشده اند در اثر این عمل و افتادن پرنده روی آن شکسته می شود.

نور

نور و روشنایی از نظر زیست و ادامه حیات طیور ضرورت دارد. به طور کلی امروزه در تمام مراکز پرورش طیور، نور به عنوان وسیله ای محرک جهت انجام موارد ذیل به کار می رود:

  • تحریک به تخم گذاری
  • تحریک رشد
  • ممانعت و یا تحریک به بلوغ جنسی
  • کوچک و بزرگ شدن تخم ها

در طبیعت بلدرچین ژاپنی پرنده ای با دوره تولید مثل طولانی است و این دوره منحصر به فصول بهار و تابستان می باشد. این حیوان به شدت نسبت به افزایش طول مدت روز عکس العمل نشان می دهد. در جنس ماده افزایش ساعات روشنایی باعث تسریع در بلوغ جنسی می شود. همبستگی سن بلوغ جنسی با وزن بدن مثبت بوده و با افزایش سن بلوغ جنسی طول دوره رشد پرنده نیز زیاد شده و وزن بدن افزایش می یابد. در گله های گوشتی برای تاخیر در سن بلوغ جنسی و در نتیجه افزایش وزن، طول مدت نوردهی را کاهش می دهند. برای تولید تخم مناسب باید 16-14 ساعت نوردهی با شدت حداقل 5 لوکس تامین می شود. اگر طول مدت نوردهی کاهش یابد، میزان تولید تخم و آمیزش کاهش یافته و یا حتی متوقف می شود. اثر طول دوره روشنایی در بروز بلوغ جنسی در جنس نر حتی زمانی که پرنده ماده در کنار پرنده نر برای تحریک وجود ندارد، به اثبات رسیده است. بلوغ جنسی در پرنده نر در حالت تامین 12 ساعت روشنایی و پرورش کنار ماده سریع تر می باشد.

مدیریت شدت و مدت نور

در 3 روز اول زندگی جوجه ها سعی می شود از نور 24 ساعته با شدت حداقل 20 لوکس استفاده شود. برای این کار باید در هر متر مربع 4 وات و یا یک لامپ 60 وات در 15 متر مربع به کار برد. بعد از 3 روز مدت روشنایی را به 23 ساعت کاهش می دهیم.

تشکیل گله مولد بلدرچین شروع چرخه پرورش این پرنده می باشد. برای تشکیل گله مولد سالم و مناسب باید به یکی از روش های زیر اقدام شود.

  1. خرید تخم های نطفه دار و جوجه کشی آن ها در واحد پرورشی، پرورش جوجه های تولید شده و تشکیل گله مولد با استفاده از این جوجه ها.
  2. خرید جوجه های مادر یک روزه از واحدهای پرورشی دیگر.
  3. خرید نیمچه های آماده تخم گذاری از واحدهای پرورشی دیگر.

اگر کیفیت گله مادر مناسب نباشد، جوجه های حاصل از آن مطلوب نخواهد بود. لذا باید در موقع انتخاب گله مادر (از طریق انتخاب در بین جوجه های موجود در گله و یا از طریق خرید از افراد دیگر) نهایت دقت صورت گیرد. رعایت نکاتی به شرح زیر در انتخاب گله مادر تاثیر دارد.

  1. گله تخم گذار از افرادی خریداری شود که از نظر کیفیت کار مشهور و موفق باشند
  2. قبل از اقدام به پرورش، از گله های مختلف مادر بازدید کرده و جنبه های مختلف پرورش (شامل پرندگان، وسایل و امکانات، نحوه ثبت رکوردها و غیره) توجه شود.
  3. باید حداکثر سعی را نمود تا بیماری های مسری از گله های دیگر منتقل نشود.

همچنین نکات زیر در هنگام خرید پرندگان یا تخم قابل جوجه کشی باید رعایت شود:

  1. پرندگان از نظر شکل ظاهری (شامل اندازه و رنگ) بررسی شوند تا با مشخصات نژاد مورد نظر تطابق داشته باشند.
  2. از نظر ناهنجاری های پا، چشم، چگونگی رنگ بدن و غیره بررسی نمود.
  3. در مورد درصد تلفات و نوع بیماری های ثبت شده در گله مورد نظر بررسی شود.
  4. در صورت خرید تخم برای جوجه کشی، باید تاکید بیشتر روی اندازه و شکل تخم باشد. جوجه های حاصل ازتخم های سنگین تر، بزرگ تر هستند ( و بالعکس). با این وجود یک تخم بسیار بزرگ یا کوچک به ندرت تبدیل به جوجه می شود.
  5. در صورت خرید جوجه به عنوان گله مادر باید در مورد سلامت و چابکی آن ها دقت شود.

بعد از تشکیل گله مولد اولیه و آغاز پرورش، بهتر آن است که برای جایگزینی گله مولد از جوجه های تولیدی خود واحد استفاده شود. در این صورت باید جوجه هایی که دارای بهترین رشد و ماندگاری هستند انتخاب شوند. البته استفاده از یک مشاور اصلاح نژاد برای جلوگیری از مشکلات مربوط به هم خونی و همچنین عملکرد بهتر گله ضروری است. درمنابع پیشنهاد شده است تا جوجه های مرحله اول جوجه کشی در هر فصل به عنوان مولد های آینده برای تولید تخم، نگهداری شوند. زیرا این جوجه ها قوی تر و چابک تر بوده و دارای تولید تخم و مقاومت بیشتر نسبت به بیماری ها هستندو روند کاهش تولید تخم در طول دوره تخم گذاری کمتر است.

تعداد جوجه ای که به عنوان مولد نگهداری و یا خریداری می شوند باید بیش از میزان نیاز باشد، چون به هر حال درصدی تلفات در گله وجود دارد و از طرف دیگر، در صورت بیشتر بودن تعداد جوجه می توان میزان مورد نیاز را از بین گله موجود انتخاب کرد و در نتیجه گله بهتری تشکیل داد. همچنین تعدادی پرنده نر و ماده برای تعویض با پرندگان نابارور در گله مولد ضروری است. گله مواد را نباید بیش از یک دوره تخم گذاری (حدود 7-6 ماه) نگهداری نمود، زیرا به تدریج تولید تخم، باروری و جوجه درآوری آن کاهش می یابد. از طرف دیگر، جوجه های تولید شده از این گله ضعیف تر و ماندگاری و مقاومت آن ها نسبت به بیماری ها کمتر است.

برای پیشگیری از مشکلات مربوط به کم خونی بهتر است تا حداقل هر 3-2 سال مولدهای جدید (اصطلاحا خون جدید) وارد گله شود. برای این کار می توان نرهای گله را با نرهای گله دیگر مبادله کرد. همچنین می توان تخم های بارور جدید را از سویه غیر هم خون تهیه و جوجه های تولیدی را جایگزین کرد. باید توجه شود از هرکدام از این روش ها که استفاده می شود، پرندگان ورودی و جایگزین باید به مدت سه هفته قرنطینه شوند و بعد وارد گله شوند تا بدین طریق از سلامت آن ها اطمینان حاصل شود. نکته مهم در انجام جایگزینی، غیر خویشاوند و غیر هم خون بودن گله یا تخم خریداری شده با گله موجود می باشد.

همچنین باید خون گله مادر در ابتدای هر فصل تولید آزمایش شود تا گله از لحاظ بیماری تیفوئید ارزیابی شود. اگر این آزمایش در دوره تخمگذاری صورت گیرد، به گله استرس وارد شده و بر تولید تخم اثر می گذارد.

مدیریت گله مولد  

اثر مدیریت خوب در مقایسه با مدیریت ضعیف در میزان سود زیاد است، زیرا نحوه مدیریت  و سود آور بودن فعالیت تولیدی با یکدیگر در ارتباط می باشند. حدود 80 درصد از مشکلات مربوط به بیماری ها ناشی از عدم شناخت علائم بیماری است که می توان با توجه بیشتر به مسایل مدیریتی و بهداشتی (حتی در امور بسیار جزئی) از آن ها جلوگیری نمود. مسلم است که پیشگیری از بیماری بسیار آسان تر و ارزان تر از درمان آن می باشد. حتی در مواردی داروی موثر و خاص برای درمان یک بیماری وجود ندارد و در مواردی که دارو وجود دارد، ضمانتی در موثر بودن آن نیست. بنابراین مدیریت خوب و برنامه ریزی شده به عنوان ابزاری موثر در افزایش عملکرد نقش دارد. باید به خاطر داشت که بلدرچین یک موجود زنده است که انسان آن را برای منافع خود از محیط اصلی زندگی آن که همان حیات وحش است، دور کرده و در تسخیر خود قرار داده است. پس در این شرایط پرنده هم نظیر سایر طیور اهلی و صنعتی وابسته به پرورش دهنده می باشد و روش و مدیریت آن تعیین کننده میزان موفقیت شخص می باشد. زمانی که یک پرورش دهنده این واقعیت را احساس نماید، در واقع تصویری صحیح از روش پرورش بلدرچین کسب می نماید.

هر پرورش دهنده ای روش خاص خود را در امر میدیریت گله مادر دارد. با این وجود نکات زیر می تواند برای پیشبرد اهداف پرورش دهنده مفید باشد:

  1. مولدها در قفس هایی با ظرفیت بیش از 20 قطعه و حداکثر تا 100 قطعه نگهداری شوند. این امر علاوه بر اینکه با خلق و خوی بلدرچین در طبیعت سازگار می باشد، باعث گرم نگه داشتن آن ها نیز می شود. همچنین باید از ایجاد کوران در سالن پرورش به شدت جلوگیری شود.
  2. برای جلوگیری از تماس مستقیم پرنده با کود بستر و عوامل بیماریزا، از توری های با سوراخ های مناسب برای کف سقف های پرورشی استفاده شود.
  3. آزمایش خون برای بیماری تیفوئید (اسهال سفید) قبل از شروع تخم گذاری انجام شود.
  4. نرها و ماده ها قبل از آغاز دوره تخم گذاری با یکدیگر مخلوط شوند. نسبت یک نر با سه ماده بهترین نتیجه را در نطفه داری تخم ها دارد.
  5. ارتفاع قفس نباید آنقدر زیاد باشد که پرندگان امکان پریدن به بالا را داشته باشند، چون در این صورت تخم های تولیدی که هنوز به خارج قفس سرازیر نشده اند در اثر این عمل و افتادن پرنده روی آن شکسته می شود.

نور

نور و روشنایی از نظر زیست و ادامه حیات طیور ضرورت دارد. به طور کلی امروزه در تمام مراکز پرورش طیور، نور به عنوان وسیله ای محرک جهت انجام موارد ذیل به کار می رود:

  • تحریک به تخم گذاری
  • تحریک رشد
  • ممانعت و یا تحریک به بلوغ جنسی
  • کوچک و بزرگ شدن تخم ها

در طبیعت بلدرچین ژاپنی پرنده ای با دوره تولید مثل طولانی است و این دوره منحصر به فصول بهار و تابستان می باشد. این حیوان به شدت نسبت به افزایش طول مدت روز عکس العمل نشان می دهد. در جنس ماده افزایش ساعات روشنایی باعث تسریع در بلوغ جنسی می شود. همبستگی سن بلوغ جنسی با وزن بدن مثبت بوده و با افزایش سن بلوغ جنسی طول دوره رشد پرنده نیز زیاد شده و وزن بدن افزایش می یابد. در گله های گوشتی برای تاخیر در سن بلوغ جنسی و در نتیجه افزایش وزن، طول مدت نوردهی را کاهش می دهند. برای تولید تخم مناسب باید 16-14 ساعت نوردهی با شدت حداقل 5 لوکس تامین می شود. اگر طول مدت نوردهی کاهش یابد، میزان تولید تخم و آمیزش کاهش یافته و یا حتی متوقف می شود. اثر طول دوره روشنایی در بروز بلوغ جنسی در جنس نر حتی زمانی که پرنده ماده در کنار پرنده نر برای تحریک وجود ندارد، به اثبات رسیده است. بلوغ جنسی در پرنده نر در حالت تامین 12 ساعت روشنایی و پرورش کنار ماده سریع تر می باشد.

مدیریت شدت و مدت نور

در 3 روز اول زندگی جوجه ها سعی می شود از نور 24 ساعته با شدت حداقل 20 لوکس استفاده شود. برای این کار باید در هر متر مربع 4 وات و یا یک لامپ 60 وات در 15 متر مربع به کار برد. بعد از 3 روز مدت روشنایی را به 23 ساعت کاهش می دهیم.

برچسب زدن

جدیدترین دستگاههای جوجه کشی